В хилјада и седемстотин шездесет и второ лѣто

Жалостна песна за блъгарски народ в Охрит и Струга и за секои блъгарин

Може би най-известната авторска песен на Григор Пърличев, популярна сред народните изпълнители като „1762 лѣто“, „Песен за унищожението на Охридската патриаршия“, „Песна за патрикот“ и др.

­

Grigor-Prlicev

Григор Пърличев

­

          Песента разказва за последните дни на Охридската архиепископия, закрита през 1767 г., и за раздялата на последния й архиепископ Арсений с паството му. За първи път е изпълена в Охрид скоро след сватбата на Пърличев, около 1870 г. Издадена е за първи път през 1875 година в Белград.

          Авторът й разказва, че песента му помогнала много за изкореняването на гърцизма във Вардарска Македония, което се потвърждава от други свидетелства. Пълният текст на песента му, с малки изменения, е публикуван от Васил Кънчов през 1891 година в „Сборник за народни умотворения“. През 1894 година текстът влиза и в автобиографията на самия Пърличев.

­

Pesna_1875­

Първа публикация на текста

­­­­­­

Илјада и седимстотин шесдесет и второ лето
в Охрида од Цариграда дошел Салаор.
Еј! Дошел Солаор.

Се претставил пред Арсења
наша патрика честнаго
и му рек’л слово горко, слово жалостно.
Еј! Слово жалостно.

Царска волја е да тргнеш
денеска за Цариграда
на тебе од врли Грци, голем поплак е.
Еј! Голем поплак е.

Собрал патрик свое стадо
в црква свјатиј Климентова
благослов им дал последен, р’це заплетил.
Еј! Р’це заплетил.

Д’лго време липал старец
в молчење в’сенародно
и по бела брада ронел с’лзи горешти.
Еј! С’лзи горешти.

Слушајте ме мили чеда
јас ќе идам в Цариграда
на мене од врли Грци голем поплак е.
Еј! Голем поплак е.

Грцкиј патрик ќе ни строши
славна Охридска Столица
и мене до смрт ќе држи в заточение
Еј! В заточение.

Ќе прати владици Грци
лицем светци срцем в’лци
ќе ве дават, ќе ве стрижат, ќе м’лзат до крв.
Еј! Ќе молзат до крв.

Меѓу народа ќе сејат
несогласје и раздори,
да се мразат син со татка и со брата брат.
Еј! И со брата брат.

И ќе викнете до Бога
и крило не ќе најдете,
смирени ќе наведете глави доземи.
Еј! Глави до земи.

Ќе ми бидете сираци,
така било написано.
Елате ми да ве гушна за последен п’т.
Еј! За последен пат.

Ч’рна т’га поразила
старо, младо, м’жи, жени,
Вси со р’це заплетени с’лзи проливат.
Еј! Солзи поливат.

Тој ги гушка, тие тажни
му целуват десна р’ка
и од р’ка как’ од извор с’лзи се лејат.
Еј! Солзи се лејат.

Вјахнал Патрик брза коња
и неволно уп’тил се.
Тога грмкиј плач народен небо процепил.
Еј! Небо процепил.

Умилил се чесниј Патрик,
свалил шапка навезана,
погледал на сино небо, љуто прок’лнал.
Еј! Љуто проколнал:

„Ох! послушај, милиј Боже!
Хаир никога да немат
Стамче беј и Бујар Лигдо, Пејко челеби!
Еј! Пејко челеби.

Милостивиј Бог послушал
патричка горешча клетва,
слава нихна, семе нихно погубил со шум.
Еј! Погубил со шум.

И сега во куќи нихни
ткае пајак пајачина
и на пусти стрехи нихни хукат хутове.
Еј! Хукат хутове.

­

­­

Advertisements

Вашият коментар

Попълнете полетата по-долу или кликнете върху икона, за да влезете:

WordPress.com лого

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промяна )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промяна )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промяна )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промяна )

Connecting to %s